Mahmut Makal’ın Ardından

Bizim Köy‘den bir güneş ‘Karanlığı Zorladı‘,
Işığı aydınlattı ‘Zulüm Makinesi‘ni.
Mahmut Makal anlattı, köylerdeki feryadı,
Acımsı Anılarda duyduk köyün sesini.

Köylünün, emekçinin ses veren dili oldu,
Uygarlık amacının ışıklı yolu oldu.
Halkının sevgisiyle yüreği dolu oldu,
Ezilene harcadı gücünü, nefesini.

Karanlıktan bıkanı ışık ile doyurdu,
Siyah ile beyazı birbirinden ayırdı.
Verdiği eserlerle dünyaya ad duyurdu,
Nevzatlara öğretti fikrini, ilkesini.

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat

Fikret Otyam’ın Ardından

Yazdığı Anadolu, çizdiği Anadolu,
Ezilenle bir yerde buluştu O’nun yolu.
Fikret Otyam insandı, insan için üretti,
Eserleri çilekeş baba ve ana dolu.

Sesi çıkmayanların basında dili oldu
Devletin kapısını çalmaya eli oldu.
Ha bu diyar’ diyerek dolaştı Fikret Otyam,
Gide Gide’ yurdumuz ışıklı yolu oldu.

Gazeteci ressamdı rengarenk yazıyordu.
Doğanın en samimi resmini çiziyordu.
Nevzatlara öğretti röportaj ne demektir,
Mülakata röportaj diyene kızıyordu.

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat

Semih Sergen’in Ardından

Sanat için doğmuştu oyuncuydu, şairdi.
Göz doyuran rollerde insanüstü mahirdi.
Sesiyle, kalemiyle iz yaptı Semih Sergen,
Halkımızın gönlüne tam hak ederek girdi.

Yunus Emre, Mevlana yolunda yürüyendi,
Tanrı’nın aşkı ile kalbini bürüyendi.
Üstün yeteneğini gösterdi Semih Sergen,
Sanatı sevenleri peşinden sürüyendi.

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat

Aşure Tarifi

Muharrem aylarında aşure yapacaksan,
Hüzünlerin içine sevgi de katacaksın.
Muhammed, Ali deyip Tanrı’ya tapacaksan,
Kimseye göstermeden orucu tutacaksın.

Elin, dilin belinle dosdoğru olacaksın,
Yardan başka kadını kardeşin bileceksin.
Hüseyin’e ağlarken ibreti alacaksın,
Akla kötü söz gelse susarak yutacaksın.

Komşularla dostluğun yürekte karışacak,
Kibirler yenilecek, sevgiler yarışacak.
Cami ile Cem Evi ses verip barışacak,
İbadeti yapınca huzurlu yatacaksın.

İyilik ve temizlik yan yana bulunacak,
Bunların içine de hoşgörü salınacak.
Barışı isteyenin selamı alınacak,
Kavgaya karışanı gönülden iteceksin.

Nevzat aşure sever, damağında tadı var,
Geçmişte olanların bilincinde adı var;
İçindeki ateşte Kerbela feryadı var,
O’nun gibi yanarsan aşk ile tüteceksin.

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat

Ekonomi Ağıtı

Enflasyon aldı yürüdü,
Dün bir olan üç oldu vah!
Maaş kar gibi eridi,
İşçi, memur aç oldu vah!

Çalışan boşa terlendi,
Yerine yandaş yerlendi.
Liyakatsiz değerlendi
Liyakatli hiç oldu vah!

İthalat çok, ihracat az,
Açık verdik biraz biraz.
Yükseliyor dolarda naz,
Benzin mazot kaç oldu vah!

Köylü üretimde zorda,
Küçük esnaf şimdi darda,
Madrabazlar iyi kârda,
Tüm emekler iç oldu vah!

Nasla yattık yasla kalktık,
Tıkanmış nefesle kalktık.
Azarlayan sesle kalktık.
Uyanmamız geç oldu vah!

Bu iş nasıl üleştirmek,
Kime nema ulaştırmak?
Yürek ister eleştirmek,
Halkı sevmek suç oldu vah!

Hazineye el uzandı,
Yine zenginler kazandı.
Suçlu bunları yazandı,
Nevzat yazmak güç oldu vah!

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat

Emin Çapa’ya Övgü

Yiğit yüzüne karşı övülmez bilirim ya,
Kusuru yoksa nasıl yerilir Emin Çapa.
Bir eksiğini görsem hakkından gelirim ya,
Haklıyken nasıl haksız görülür Emin Çapa.

Kral çıplak diyendir bıkmadan, usanmadan,
Bilimsel eleştirir yanılmadan, sanmadan.
Ateşe eli sokar, hiç korkmuyor yanmadan,
Dokuz değil on köyden sürülür Emin Çapa.

Akıl, mantık, vicdanla sorunları irdeler,
Her şeyi açık söyler, ne sisler, ne perdeler.
Kamu hakkını arar, kim çalıyor, nerdeler,
Halkın çıkarı için yorulur Emin Çapa.

Gerçeği açıklarken hatır, gönül dinlemez,
Onu yalnız çalanlar, çete olan anlamaz.
Baskı görse güçlüden boyun eğip inlemez,
Hakka ve adalete sarılır Emin Çapa.

Bilimin ışığında çalışan bir aydındır,
Tekniğin her yönüyle buluşan bir aydındır.
Her türlü yoksunluğa alışan bir aydındır,
Doğanın sevgisiyle dirilir Emin Çapa.

Nevzat hayrandır O’na, O’nu yıllardır tanır,
Ne doğrudan vazgeçer, ne övgüye aldanır.
Tevazu timsalidir, övülmekten utanır,
Yeter fazla övmeyim darılır Emin Çapa.

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat

Vedat Demircioğlu’nun anısına saygıyla

Vedat Demircioğlu Altmış Sekiz Kuşağı,
Kıydı öldürdü Onu Emperyalist uşağı.
Gençliğe doyamadı Taşkentli devrimcimiz,
Gök ekinken biçtiler taze iken başağı.

Vedat, Taylan ve Battal devrim için öldüler,
Tertemiz yiğitlerdi kalplere gömüldüler.
Anıları yaşıyor aydınlık bilinçlerde,
Ülkesini sevenler önderleri bildiler.

Sömürenlere karşı olanlar unutulmaz,
Devrime gönül verip ölenler unutulmaz.
Işıklarda uyusun Vedat Demircioğlu,
Emperyalizme karşı gelenler unutulmaz.

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat

Medyada Görülen Zamane Adamları

Zamane adamı çok tuhaflaştı,
Bazen adamlıktan bıkıyor adam.
Kimi adam var ki haddini aştı,
Önüne gelene çakıyor adam.

Nüfuz kazanıyor partiye girip,
Adam korkutuyor sopa gösterip.
Yetkiyi kullanıp dümen çevirip,
Elin mallarına çöküyor adam.

Besmeleyle haramları yutuyor,
Geçmiş günahları hep unutuyor.
‘Sürtük’ diyenlere alkış tutuyor,
‘Hanım kız’ diyene takıyor adam.

Çalanı çırpanı suçlu görmüyor,
Hırsızı tutmaya eli varmıyor.
Filin hortumuna ses çıkarmıyor,
Bit için yorganı yakıyor adam.

Yerli milli deyip Arap kolluyor,
Kim güçlüyse ona selam yolluyor.
Halktan yana isen düşman belliyor,
Sömürene baygın bakıyor adam.

Üreten insana yardım etmiyor,
Vatan için doğru yoldan gitmiyor.
Mazlumun sesini hiç işitmiyor,
Kulağa tıkacı sokuyor adam.

Sahtekâra her kıyağı yapıyor,
Onlarla el ele nema kapıyor.
Zenginleri ilah görüp tapıyor,
Yoksulda iflahı söküyor adam.

Uçağa kafayı atan adam var,
Tankı atletiyle tutan adam var.
Parayla itibar satan adam var,
Suçları tertemiz yıkıyor adam.

Medyada görülen adam çok daha,
Kimi var ki ondan iğrenç yok daha.
Yanlarında temiz kalır b.. daha,
Kenefte mavallar okuyor adam.

Adam var ki mülevves mi mülevves,
Güçlü görse karşısında tıknefes.
Aman Nevzat sözü artık kısa kes,
Lafı ağzımıza tıkıyor adam.

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat

Doktorlara Saldırandan Korkarım

Kırmızı görünce saldırır öküz,
Beyaza saldıran zattan korkarım.
Doktora küfürler ağzında sakız,
Dünyayı güldüren zattan korkarım.

Sağlık çalışanı hedefe kondu,
Doktor, hemşirenin canları yandı.
Yandaş olanların biti kanlandı,
Bahane bulduran zattan korkarım.

Hastane basandan, vurup, kırandan,
Tahrike kapılıp hesap sorandan;
Korkarım bunlara destek verenden,
Cahili dolduran zattan korkarım.

Aklı fikri yetmez doktor olmaya,
Kafası çalışır kusur bulmaya;
Karakteri uygun korku salmaya,
Kazanlar kaldıran zattan korkarım.

Saldıran adamın acıdır kozu,
Hastasına sahip çıkmaktır pozu.
Meslekten soğuttu şiddetin dozu,
Doktoru yıldıran zattan korkarım.

Saldırgana arka çıkan kalemden,
Doktora yapılan vahşi zulümden;
Nevzat’ta korkuyor zalim dilinden,
Tehditler bildiren zattan korkarım.

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat

Kemal Sunal Ölümsüz

Rol aldığı filmlerde güldürdü, düşündürdü,
Rolünü oynamadı yaşadı Kemal Sunal.
Şakayla kötülüğü zekice aşındırdı,
Komediyi zirveye taşıdı Kemal Sunal.

Hababam sınıfında İnek Şaban olarak,
Düttürü dünyalarda benliğini bularak;
Yaşadığı hayatta mütevazı kalarak,
Halkının yüreğinde ışıdı Kemal Sunal.

Ezilen insanları savaşıma katarak,
Bazen cesaret verip, bazen sözü yutarak;
Ağalığı, mafyayı filmle taşa tutarak,
Toplumsal çarpıklığı kaşıdı Kemal Sunal.

Kemal Sunal ölümsüz, sevdi yeni nesiller,
Taklitleri çıksa da yaşıyor hep asıllar.
Gülmece dünyasında değişse de usuller,
Nevzatların gönlünde baş idi Kemal Sunal.

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat